Manastir Pavlovac
Pre nego što je krenuo na sever sa hiljadama porodica u Veliku seobu 1690. godine, patrijarh Arsenije III Čarnojević poslednju liturgiju na rodnoj zemlji služio je upravo u manastiru Pavlovac. Turska osveta nije dugo čekala - bratstvo koje je odbilo da napusti svoj „Božji dom" pobijeno je do poslednjeg monaha, a manastir spaljen do temelja. Vekovima je tu bila samo zaboravljena ruševina, sve dok 1967. godine nije počela obnova koja Pavlovac vraća u život.
Manastir je 1425. godine podigao despot Stefan Lazarević kao deo svoje šumadijske rezidencije. Glavni graditelj bio je Rade Borović - dvorski neimar koji je radio i druge despotove zadužbine. Iste godine despot je u Pavlovcu izdao razrešnicu dubrovačkim trgovcima, što je jedan od najranijih dokumenata srpsko-dubrovačke trgovine. Manastir je posvećen Svetom Nikoli, čija je slava i danas glavni godišnji praznik.
Kompleks čine srednjovekovna crkva u centru, manastirski konak sa južne strane, i severno od crkve - temelji nekadašnjeg letnjikovca despota Stefana, mesto gde je on, prema predanju, dolazio na molitvu kad bi bio na Kosmaju.
Pavlovac se nalazi u selu Koraćica (opština Mladenovac), na južnoj padini Kosmaja kraj Pavlovačkog potoka po kome je dobio ime. Pristup je asfaltnim putem; parking je tik uz manastir. U sklopu obilaska Kosmaja, Pavlovac se prirodno kombinuje sa Spomenikom kosmajskom partizanskom odredu (~10 min vožnje uz planinu), vidikovcem na Belom Kamenu, i sa druga dva srpska manastira iz vremena despota Stefana - Tresijama i Kasteljanom.
